Şiir • Bilinmiyor

Hayatin Tanikliligiyla

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Nazli bir dagdir sisli perdelerinden isigin yüzüne gönlünü aralayan günaydin…

Derelerden serin su cagiltilariyla ince ve narin bir yoldur size gelip sizi bulan cagrilar

Baska bir isi de yoktur hani insanin yasamaktan gayri bu ziyaretteki sebebi

Cünkü ölümlerle baslayip ölümler sonrasini yidip gütmek insanin ne kudretidir

Ne de vazifesi…

Bu dünyadir insanin dirligi

Dirayeti

Inayeti

Izi

Yüzü

Gördügü

Görecegi

Görmeyi, gezmeyi, görüsmeyi, dokunmayi, dolasmayi arzettigi ask sarhosundan dogma

Büyütmeyi diledigi düsleri ve hayalleri..

Bu dünyadir varsa yoksa öbür dünyanin icinde huzurla ve saglicakla uyanmayi umdugu

Gönül bahcesindeki kendini kendinden mesul tutan is ve halleri

Peygamberler, veliler, nebiler, alimler uluglar…herkesler…

Ayni cicegin dünyasinda gözünü ve gönlünü hayata acip

koynuna sokuldugu sevgililigin kokularina siginarak tozun topragin

Ayni kuduz kiyamet gürültülerinin arasindan aciyla tatlinin farkina varan akliselimle

Bir iz bulup su salkimi damlacik süyemlerinden irmaklasan göklere nebilernuhlar

Alimler, ulugler, düsünürler, seyyahlar, divaneler, deliler, veliler..

….Dahi peygamberler…

Gözünün ugrundaki diken bagindan uzak ufuklarin gülistanini kosulsuz ve sinirsiz

Bir dirhem cingil budaktan dünyalar dolusu ferahligina tarlalarin ormanlarin deryadenizlerin

Deliler divaneler veliler yahut da peygamberler ayni ask atesinin yelpazelendirdigi körüklerle

Cananda can bulup yolun ugrunda, gölgelerin izinde, isiklarin saginda ve solunda

Daldaki caglayla, göldeki kuguyla, gökyüzündeki turnayla, yeraltindaki susarak büyüyenlerle

Nice kuzgun kavgalarindan bir iz bulup daga dereye yamaca uzaga yahut yakina

Bir ip inceligi kör karanlik koridordan yürek cirpintisi bulup

Belki de tam unutulmak üzere terke birakilmis izlerden can cekisen insana

Bütün bir hayati hayati sevgiyle nefeslenenlerden soluklanmalarla

Güvenilir ve genis kilmak icin vakti zamana dehri dünyayi

Ayni yolun yolculuklarindan ask atesine her kim nasil yanar tutusursa o halden

Buradir kurulu bahce…yalan masal…hikayeden dünya…insandan sa cennet

Veya da intihar hakki daima kendine sakli tercihle burasidir cehenneme cevirdigi dünya

Ötesi her durumda ölüm olan kesinlikle

Kim ne ekerse onu bicecek olan akil ve mantikla bilmem etmem diyen iki kere namussuzdur

Hayatin her olup biten namussuzluguna gözyumarak sözümona hosgürürmüsmüs filan

Hosgörüp yikici bir ucurumun basindan asagi dünyayi itelercesine kendini bosverip

Hem ettigi intiharla kendine zalim

Hem de hayata karsi suclu ve katiksiz sanik olan…

Seyfi Karaca……………Ekim / 12

"Nazli bir dagdir sisli perdelerinden isigin yüzüne gönlünü aralayan günaydin…"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...