Hayatın Kadınları...

Gündüz gece fark etmez,

Basıyoruz parasını,

Satın alıyoruz sarışınını,karasını.

Mal bizim ya,

Güya,keyfimize bakıyoruz…

Yatarken başımızın tacı,

Gönlümüzün sultanı.

Uyandığımızda,elimizin kiri,

Değersiz bir kağıt parçası.

Sorgusuz sualsiz,

Bir çırpıda uçurumlardan atıyoruz.

Bir baldırı çıplak görsek, dayanamayız.

Et değil midir ki, atarız hemen oltayı

Aramayız ne yatağı ne de yorganı.

Anadır, bacıdır edebiyatı yaparız,

Mangaldaki külü kimselere bırakmayız.

Parasını verenin elinde kalır

Zavallı fukara…

Kocası olmuştur, koynundaki zorba.

Hayat kadınıdır, hayatta yüzü gülmeyen,

Kadın, hani baş tacıydı…

Cennet ayakları altındaydı…

Bu nasıl bir erkekliktir…

Bu ne biçim bir dengesizlik…

Aslında kendimizi kandırıyoruz.

Vecdi Murat SOYDAN