Hayatı Kevgir

O zaman bu yaşlarda ya varsın

Ya yoksun

Kısa cümlelerle duygularını yönetmeye kalkışan

Büyük işler çevirdiğini sanmaktan düşünceler sanığı

Ozaman bu yaşlarda

Hiç bir dalından tutunamadığın insan yanını

Acımaksızın israfa kıymık kıymık hergün

Dirhem tutarınca ancak kendin olmaya

Binde bir belki

Bir koşu fırsat bulabildiğin

Gün basmakalıp biterken hergün,

Gece hergün gündüzünden huzursuz ve şikayet

O zaman gönlü delisince akması gereken

Yaşamak denen koskoca nehri

Masa üstü süsünce salınan seralıklarla

Posta kutular dolusu akçelikağıttan

Hücrelenmiş evlerin mal ve mülke TIRlatıveren

O çarkıt yolla kafayı boza tozuta

Yeri kuklacısı tarafından bilindik duruşların

Sadık piyonu olmaya parkına plakalanmış

Kirli karelerin satrancına çok dalmayasın...!

Sonra söner bebekliğin nufus kağıdındaki

İster mavi ister pembeler adına sözalıp

Mübarekti hamfendi-beyzadem desinler..

Sevmek fiilinin tersine eloktro bülbül filanca

Muhabbetinden kesik muhasebelerden

Hergün...Hazırlıksız yolculuklara şut..

Ben sana bir şey söyleyim mi dostum.?

O gün bu yaşlarda

Çocuk aklı kadar insan kalamayacağına şimdisi kesin

Uçurumlar kıyısında resmi geçitli gidicisiyle

El kadar hayatının kayıtsız ocağından

Kül kül soğuyup gün be gün

Kevgirleşen canına azgın bir jilet gibi kafa tuttuğun

Hatırlamayacaksın bile hangi gündü o ilk

Kendini duelloya davetsiz

Kurşunlardan

Kurşunlara dizdiğin

Seyfi Karaca.........Ekim / 10