Şiir • Bilinmiyor

Hayata Sesveren Müzikle

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Kendi yarasının kendi tabibi lokmanı olan kalbimle

Yine böyle oturmuş sohbet muhabbet

Trım...dada dada

Tım dılılıdılılılı tım dak...!

Neymiş anladın mı diyorum...

Ağzın yanmıyor mu ...diyor...

İçerken ateşten korlu cezvelerle fincana fincana bir olmuş

Kahveyi içerken ...?

Benim şu şahitliğim sana ki...

Diyorum

Kitabın Nahl onyedisinde yazdığı 'kazandıkları pek az bir menfaatir

Sonları azaptır...'

Ve Meariç'ten...otuzikinci otuzüçüncü.... deyip devam eden

Sen başlıcası emanetime..

Aşk başlıcası doğruya ve güzele...

Dilim susunca bana yük...

Düşüncelerim dalmasam içlerine beni ortalarda koyan karanlık

Gitmesem sen kıblesi olan seyrana ömrüm sırtıma yüklü zibil ve ziyan

Dokunmasam sese müziğe...

Çalıp çığırmasam...tım.... diraray dıllı dıllıı loy...

Yanmışım yanacağımı gerisi hatırındır kalmasın üstümde

Neymiş hasbihalimiz

Anladın mı diyorum..

Ferahladıkca ferahlıyor kendi işinin erbabı

Aşk olan doktor kalbim..

Seyfi Karaca.......Nisan / 11

"Kendi yarasının kendi tabibi lokmanı olan kalbimle"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...