Hayata Atılan Serince Serpintilerle

Kaç oldum ben şimdi...?

Bu kadar...

Bu kadar...

Suya varana kadar ışık

Toprağa değene kadar su damlası

Zamana erişene kadar sevda kuşluklusu serin serine göçmenlik

Sabahı okuyana kadar ezan

Öğleni geçene kadar gölge

İkindiye yaklaşana kadar akşam

Gece basana kadar yıldız yamacı ay kılavuzluğuyla derindeki diplere

Kaç adım gittim ben şimdi bana...?

Ne kadar vardım gittim,

Uzaktaki göklere, saydaki düzlere, sarpadaki yellere,

Ne şekil estim, ne kadar oldum ben şimdi rıhtımsandal

Demek o kadar...

Bir karış kararı hayat kadar

Bir adım kararı kadar komşuluk...

Demek oldum ben bir parmak çocuk kadar

Ve deli çağlarını geçkin çiçek

Sahilci ufuklarda esen rüzgarlar kadar dörtyöne biryön bulup

Dağları duman ettim, suları sellere savdım, ırmakları bağ bağa

Demek ilmek tuttum aşkın elinden

Sevmenin dilinden lisan ettim insanı okudum hayata

Şurda karayel..

Burda lodos...

Orda şimal...

Demek savruldu seyran oldu ömrüm şu hale bak...

....beri yanda ısıcacık ılık meltemler kadar dallandım dellendim demek,

Demek samyelleriyle demlendi mecnun gününe buğunca buhurdan

Demek günlüğünü yazdım

Defterini tuttum

Satırlarına meram düşürdüm tarçın kadar karanfilin

ve gül ile bağ bahçeli hatırlık serpintiler koyup serince porselene

Bu hatıra da senden kalsın diyip dünya dünya ey dünya..!

Gördüm ve gezdim demek

İçtim içtim bir hoş oldum ince ikramda bulunan fincandan

Vay demek vay kalbine girip hayatı soluyan nefesin..!

Sürcezveler keyfinde uyuduğumdan uyandım vaktin birvaktinde beni ben

Aşıklıktan bir bahse insan oldum

Demek o kadar...

Seyfi Karaca..........Haziran / 12