Hayat...

Avucunda tuttuğun hırçın kuş gibi hayat

Gelmez fazla sıkmaya, ne özgür bırakmaya

Bir anda unuttuğun, kurşun ömür’e inat

Değmez geçmiş yıkmaya, geleceği yakmaya

Ömürden kopartılan lokmacık ekmek gibi

Gözünden çıkartılan, sokmacık mertek gibi

Yüzünden kabartılan, yapmacık döşek gibi

Değmez geçmiş yıkmaya, geleceği yakmaya

Sende belki de her şey, farkına varmıyorsun

Özde var ki de bir şey kendine sormuyorsun

Elde var ki de bir ney, gönlüne çalmıyorsun

Değmez geçmiş yıkmaya, geleceği yakmaya

Ömür kezzaptan olsa, yaksa düştüğü yeri

Lav olup sanki aksa, eritse bedenleri

Tüm umutlar ham kalsa, bitirse hayalleri

Değmez geçmiş yıkmaya, geleceği yakmaya

Ne kadar sarılsan az, bedende iken hayat

Senden istenen biraz, göstereceğin sebat

Fırtına ömre yok naz, sevgilerse çok hoyrat

Değmez geçmiş yıkmaya, geleceği yakmaya

25.11.2008

Necati ŞİMŞEK

Ankara