Hayat ki Öğretilenden Yaşanır

Yaptığın

Yani harabına harabına harap...

Arada bir iyilikmiş kattığın

Bir iki kelimelik laf hakkımı kullanacak olursam

Öğretmenler günü filan dediydik ahalice birkaçgünevvel

Modadır

..Hani en kolay kalıbına ceset basıyoruz ki modadır...

Motor-beygir-watt gücüyle cazır cuzur

Olmasa da yekünde

Cepten cıbır içmelere atınan cirit yavan

Alıp voltajını elgördülük bulaşık yalaşıklıklardan

Anayı babayı dedeyi çoluk çocuğu

Mobillyayı marangoz şeyleri işin içine bulayıp bulandırarak

Modadır..yaş günü

Pasta günü

Yaşpaşta günü...gıdım keserek çapraz çatalla

Elden dudağa seviyormuş pozunu kesip

Paldır küldür dünya evine girilen

Ve üstünden çok zaman geçmeyeen kısalıkla

Çatal-kaşık, tabak -çanak, kap –kacak...

Kafa göz nere gelirse şaşırtmasız

Patır kütür oraya...

Yatak yakıp yorganını sokakta sürükleyen

Öğretmenimöğretmenimöğretmenimöğretmenim

Demek ki

Öğretememişsin....

Sen de feragat etmişsin sana iyisin

Hoşsun

Mübarek, müstakil, ulu...diye gazı verdikce

Eğer öğrettim diyorsan

Bir yaptığınla bin yıktığın boşa yorulmuşa gelen harabı

Günün hayırlı uğurlu olsun ozaman

Doktorundan kağıdı temiz, kullanması kolay,

Okuma yazmasını pekala bilen

Senden değilse eğer huyunu suyunu öğrenen

Sokaktaki eşkiya hayat kimin...?

Seyfi Karaca.......Aralık / 10