Hayal Treni İstasyonu

Sisler arasında bir istasyon ;

Uzunluğu kilometrelerce ..

İstasyon kapısında: “ Hayal treni istasyonu “ yazıyor .

Trene binmek için , bekleyen yolcular ……

Ellerindeki bilet tek gidişlik .

Karşıda ; istasyon içinde bir tabela görüyorum .

Tabelada “ Gitmek var dönmek yok! ! “ yazıyor .

Allah, Allah hayret; ilginç durum .

Yolcular biletlerini gösterip geçiyorlar .

Soru soruyorum sıradaki yolculara cevap yok .

Bende geçiyorum sıraya ;

Sıra bana geliyor ..

“ Biletin yok diyor “ soğuk ve kısık bir ses tonuyla kontrol memuru ..

“ Alırım “ diyorum “ Biletimi buradan “ ..

“ Buradan bilet verilmez “ karşılığını alıyorum .

Ve uzaklaşmam isteniyor ….

Çitlerinden atlayıp görünmeden ;

İstasyona kaçak giriyorum gizlice..

Hayal treni istasyonunda ;

Hayal treninin vagonlarına ….

Yavaş, yavaş tren hareket ediyor sessizce …

Hiç ses yok! ! kimsede kimseyle konuşmuyor ?

Her istasyonda yeni yeni yolcular biniyor ;

Hayal treni vagonlarına ..

Aniden; soğuk mu soğuk buz gibi bir el kavrayıveriyor, yakamı …

“ Gel bakayım buraya “ diyor kısık ve soluk ses, bakıyorum: kondüktör..

Vagondan yaka paça indiriyorlar beni aşağıya ;

Vardığımız bir sonraki hayal treni istasyonunda ….

Tüm vagonların pencerelerinden ; el sallıyor yolcular ..

Kimisi gülerek, kimisi ağlayarak ; ses çıkarmadan bana ….

Sisler arasından kaybolup giderken hayal treni ;

Bir odaya götürülüyorum kayıtlarıma bakılıyor: istasyonda..

“ Hayal treninde gidiş kaydın yok “

“ Zaten bu trenin bu istasyona bir daha dönüşü de yok! ! “ deniliyor ..

Sisler arasından uzaklarda bir ışık görüyorum …

Işık gitgide yaklaşmaya devam ediyor ..

Kuyudan gelir gibi ; sesler duymaya başlıyorum derinden …

Bu sesler arasından bir ses ;

Baba ! !

Babaaaa ! ! ! ! ! diyor …

Ve çıkarılıyorum ; bu sesi duyma anımda : hayal treni istasyonundan …

Işık büyüyor, büyüyor.. Işık büyüdükçe ;

Hayal treni istasyonu da gözden kaybolup gidiyor...

Işıktan gözlerimi iyice açamaz oluyorum.

Göz kapaklarımı kaldırmaya çalışarak ,

Kirpiklerimin arasından görmeye çalışıyorum ........

Dünya denen istasyona ;

Giydirilip indirilen : hayal treni yolcularıyız biz …

Her birimiz bir yerde ;

Dönüş istasyonları ; görünmezler ki nerede …

Bir sebep, bir neden ;

Dönüşümüzün takdiri ; bizi istasyona İndirenin elinde …

Beden kalır ruh yolcudur ; hayal treni vagonlarında: EBEDİYETE ….

“ Senden sonra geride: yalan dünyada kalan;

Bıraktığın izdir; konuşulacak olan.. “

Ağustos /2008