Şiir • Bilinmiyor

Hastalıkta ve Sağlıkta

Yazar / Şair

Necati ŞİMŞEK
person

Ne demiştik biz seninle

Yıllar önce

Söz verirken birbirimize

Hani bir ömür boyu diye başlıyordu

Hastalıkta ve sağlıkta

Diye bitiyordu…

Sen benim koluma girecektin

Hayatın dikenli yolunda

Yalnız yürümeyecektin

Ben sana destek olacak

Sen bana dayanacak

Söz vermiştik o zaman birbirimize

Bu hayat beraber yaşanacak…

Fakat,

Önce sen hastalandın,

Sanki yataklara çakıldın

Devasız dertlere düşmüştün

Devasız dertler…

Ölür dediler,

Ölecek dediler,

Beni terk edecek miydin,

Bırakıp gidecek miydin

İnanamadım,

Hastalığına bile razıydım,

Sen hasta yatarken,

Gazetelerini okumaya,

Yemeğini yedirmeye,

Yüzünü yıkamaya,

Üstünü başını değiştirmeye,

Hatta seni neşelensin diye,

Şarkı bile söylemeye

Razıydım…

Olmadı bir tanem…

Olmadı…

Senin yaptığına kalleşlik mi derler,

Yoksa ,

Ölüm mü kalleş,

Bilemedim…

Hastalıkta ve sağlıkta sözünü

Kalbimden silemedim…

Tarifsiz bir dert bu…

Anlatamıyorum…

Sen beni terk ettin,

Ne oldu biliyor musun?

Etrafımdaki arkadaşlar,

Beni hemen baş göz etmeye kalkıştılar…

Erkek adamsın dediler,

Yalnız yaşayamazsın dediler…

İyi kötü birini bulup,

Hemen everelim seni dediler…

Nutkum tutuldu konuşamadım,

İnan yerine

Kimseyi koyamadım…

Senin yerine gelecek kişiye

Nasıl “birtanem” derdim,

Nasıl gözlerine baka-baka erirdim…

Nasıl derdim ona da,

Hastalıkta ve sağlıkta…

Onun için

Evlenemedim…

Günler sensiz geçmez oldu,

Önceden su gibi geçen günler

Şimdi saatler asır oldu…

Hayatın hiç,

Ama hiç tadı-tuzu kalmadı…

Artık çocuklar da pek gelmez oldu,

Torunlar büyüdü,

Koca-koca adam oldu

Askerden geldi en büyük,

Ortanca torun giydi gelinlik,

Nikah memurunun önünde ne söz verdiler

Biliyor musun?

Hastalıkta ve sağlıkta…

Yıkıldım o an,

Beynim zonkladı,

Şakaklarım birbirine girdi adeta…

Ne demekti hastalıkta ve sağlıkta…

Tutulamayacak bir sözdü bence…

Bu söz insanın elinde değildi bence…

Evet.

Tutulamayacak bir söz,

Çok inançlı olsa da

Kalplerden gelse de

İnanarak söylense de

Boş…

Hiçbir şey yok aslında insanın elinde

Hükmetmek mümkün değil ki ecelin saatine…

Sen gittin,

Beni terk ettin,

Yapayalnız kalakaldım…

Bak şimdi görmüyorsun ama,

Ben de hastalandım…

Biliyorum olmayacak,

Yanıma oturup hasta yatağımda,

Elimi tutan,

Bakışlarıyla içimi ısıtan…

Çorbamı verip,

Bir çocuk gibi

Beni avutan…

"Ne demiştik biz seninle"

Ev bomboş,

Hiç ses yok,

Saatin tik-tak ları bile farklı vuruyor

Yalnız,

Komidin üstündeki resmin bana gülüyor

Resminle baş başa

Kalmakmış meğer hastalıkta ve sağlıkta…

Sen beni erken terk ettin,

Farkındayım sen istemedin,

Biliyorum sözünü çiğnemedin…

Kader bizi erken ayırdı…

Tut haydi bana verdiğin sözlerini

Yine ısıt avuçlarında

Buz gibi olan ellerimi…

Birtanem de bana eskisi gibi

Dik gözlerime kara gözlerini…

Sağa sola dönerekten bıktım

Bu buz gibi yatakta

Ölüm gelsin diye bekliyorum

Az kaldı dayan vuslata

Sırf sen verdiğin sözden

Döndüğün için

Oyunu bozacağım

Yanına koşacağım

Yalnız yaşamak zehir oldu bu dünyada

Mezar yerimi bile ayırttım

Mezarının yanında…

Nasip olursa eğer

Gömüleceğim yanına…

Sözümü tutmak uğruna,

Her aldığım nefes oldu sanki artık zehir,

Bari yan yana olsun

Birbirine hasret iki kabir…

Belki konuşuruz fırsat buldukça,

Söz vermiştin sen,

Hastalıkta ve sağlıkta…

26.04.2007

Necati ŞİMŞEK

Ankara

Ağır hasta bir adamın son günleri… Dertleştik ve kaleme aldım… Paylaşmak istedim.

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...