Hasretten

Dağlara küsme

Dağlar değildir aramıza ayrılığı taşıyan

Öyle olsa kuş olur yine konardım başına.

Ah zamandır sevgilim

Aşıp gelmeye hasret diyorlar...

Ne vakit biter bilinmez

Ona da kader diyorlar...

Hasrete gömlek giydirmek gerek

Göz görmese de sevmek gerek

Güle dikeni vermek gerek

Gülmeden ağlamayı bilmek gerek

Sevmen gerek

Sevmen gerek

Sevildiğini bilmen gerek

Yaprağı solan dal baharı özler

Yakup hep Yusuf’u değil

Aslında gülmeyi özler

Selamın yetmez sevdiğim

Bir çiçekle bahar mı olur

Gönlüm sevdanı özler