Hasret Sürgünlü Yürekler

Issızlığa gebe dört yanım

Yalnızlık sarmış buguluguna

Geceye çalınmış galebe umutlarım

Kapatsam gözlerimi

Uykum can çekişir düşlerimde

Açsam, hasret bogar yüreğimi

Hükm’ giydirilir mi

Bu hükümsüzlüge

Varabilmek mi idrâklıgına

Ne çareler bürünmüş çâresizlige

Hissetmekte neyin nesi;

Ellerimde demirin soğukluğu

Kaç karanlık çalar yüregime

Kumda yanan gölgeler bile

Sonsuzluğa durgunlugum...

Bilmem;

Kaç şehir kaç mevsimler örter küllerim

Karanlığa bogulur dehrizligim

Yarınlara esir gözlerim

Gaz lambasında uyur güneşim

Hayallerime ninniler söylerim

Ölümü örtüp saklar tesellilerim

Bilmem;

Hangi hasret Sürgünlügünde esir düşer

Yüregim...