Hasret Çiçeği

Hani seninle beraber ektiğimiz

Bir ıtır çiçeğimiz vardı

Bir de kırmızı gülümüz

Küçücük saksılarında kaktüslerimiz

Ayak seslerinle güler

Neşeli kahkahalarınla şenlenirdi evimiz

Mutluluk doluydu ya hayallerimiz

Ayrı mı kalacaktık böyle

Ayrı mı kalacaktık biz

Şimdi sobamızı yakmıyorum

Senin yokluğunun soğuğunu ısıtamıyor zaten

Eşyaların hepsini eskiciye vereceğim

Senin boşluğunun yerini hiçbiri dolduramıyor zaten

Masamın tozunu almıyorum

Yemek dediğin bir iki lahmacun

Geçiştiriveriyorum işte

Biliyor musun

Hani o beraber ektiğimiz çiçeğimiz hala duruyor

Müsaade etmedim kurumasına, sararıp solmasına

Ve ben

Ve ben onu her sulayışım da ağlıyorum

Sanki senin saçlarını okşar gibi

Yapraklarını okşuyorum

Hani seninle beraber ektiğimiz

Çiçeğimiz vardı ya

Adını hasret çiçeği koydum

Her açışında sen diye kokluyorum

Ben onu sularken hep, hep ağlıyorum...

Gürsel İleri