Hasret Acısı

Kanatlarım kırık, gökyüzüne hasret kaldım

Sayfaları yırtık, tozlu raflara mahkum oldum

Yağmur altında buz gibi tuz gibi eridim

Sel olup o nazlı yara kavuşamadım

Dağlar üzerime yürüdü de kalkamadım

Çırpınıp durdum, bir dost elini tutamadım

Taze açmış bir gül fidan idim, soldum

Dostluk gülü açtıran bahara kavuşamadım

Kara bulutlardan bir yudum nem dilendim

Kurudu dudaklarım, o yara ulaşamadım

Mehmet Gören