Şiir • Bilinmiyor

Hani Vardı ya (janella)

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Janella' yı evine savınca...

Janella böyle yazılır ama janel diye seslenilir dediydi

Janel..

Neyi tuttu

Neyi tutuşturduysa akibetini ateşinde yakan hani var dı ya..

Kendisiyle salkım söğütlüler mevsiminde

Tunç çağından kalma suya direkler dikerek

Ayakta güç bela zor duran balıkçı köyünde

Yakın temas kurup tanış olduğum ve beni kafası iyce bana bulutlanan

Derinliklere yükselince sonsuz güzellikte çalan

Caz..Maz..Kantry..Missisipi gospelleri...İçinden ne, nasıl geçiyorsa artık

Müziklere benzeten ..

Öyle plağı çal çal bozuk olmayan cümbüş Janella..

Ki kendinden beri merhabasına bin değil

Binlerce yaşanmışlıklar kattığım

Bermudalı Janel koyu esmer, tepeden tırnağa kıvılcım..

Dediydi ki lafın birinde

Sığamadım yirmi kilometrelik küçük

Ufacık

Adacıktan

Ortalama amerika toprağına ve kelepir fiyata malı ve mülkü

İşi, gücü,

Eşi dostu,

Yerinde koydum kaptım rüzgarını gönlümü çekerliğin, kapıldım geldim buralara

Meğer nasibimmişin..

Öyle diyorsa

Bir bildiği vardır diyerek kafa dengim janel' le...

Kocasını otel zengini yapan muhasebeciydi kendi küpe, kolye, bilezik, yüzzük..

Tam takımlarının birini çıkarıp bir ötekini ilikleyerek

Gezerken..Uzanırken...Yatar-kalkarken...

Öperken..

Suyu yüzdürür, güneşi güldürür, yağmuru ağlatırken

Gözlükmüş alyansmış orda o an, ne bulduysa takar takıştırır

Tam gün mesaisini gezdiği muntazam butiklerde

Muazzam pasajlarda ancak soluk aldığına inanan

Dul janel' le

Fikri davul çalıp motor gazlatmakla bozuk olan ben..Ve biz ikimiz

Her seferinde geri vitese takınca dooooooot..!

Doooot..Doot ..dotdotdot...sinyali çalan cipiyle beni

Fransız lokantasının önünden alıp, gemini koparmış yaz bozlara

Hooop bindirir..

En çok da yatılı kolejin berisinde şırıltısı şirin akan derenin

Ve elma bahçelerinin aklını çılgın baharlara çeldirmiş

Biz bize hususi hayaller oynatır..Tavana vurdurur deliliğimizi..

Bazan da olur du ki

Birgün hayatından çekip gideceğime adı gibi inandığını söylene söylene

Boğulduğu hıçkırıklardan kopup...eve gidemezdim ağlayışından

Uykusuz..hış..

Dudakları uçuklamış çokça gecelerden sonra

Üçgenmiş..

Bermutmuş...İblismiş..Takmadan..

En çok.. iki gün verilen aranın ardından..Yılları yıllara böyle bölüşüp

Bölüştürdüğümüz

Ve çürük bir koza da artık can çekiştiğime inandığım baharda bir gün..

Sonu çoktan yazılmış bir mektubu mühürler gibi ister istemez

Sildim bütün adreslerinden kendimi Janelin

Sonra gittim toprağından yeşil soğan demetlerini taze taze..Güzelce

Dürdüm sardım, sardım dürdüm

İsvicre sınırına yakın bir akşamdı sonraki günü peşinden

Sürüp kovalayan ben..

Aman bir yedim

Bir yedim...

Seyfi Karaca........Nisan / 10

"Janella' yı evine savınca..."

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...