Halepçe Katliamı

Yağan zehirdir, yağan kurşun

Yağan ölümdür oy hawar hawar

Bahara sayılı günler kala

Zamansız bastı soğuklar

Bedenler dondu

Bedenler döküldü

Halepçe sokakları kan revan

Ne bülbüllerden feryat figan

Ne kavallardan ezgiler

Ne çığlıklar

Nede koşuşturan çocuklar var

Yerlerde binlerce ölü var

Sayıları belisiz

Kimi yaşlı, kimi genç ya da çocuk

Kimileri de henüz bebek

Anneler, babalar ölürken

Kimi eşine, kimi kardeşine

Kimi çocuğuna sarılmış

Oy hawar

Ne şivan

Ne ağıt yapacak

Bağıracak, dövünecek kimseler kalmamış

Newroz’a günler kala

Nerde kaldı o kızıl güneş

Nerde kaldı beklenen bahar

Nerde o bahsedilen kardeşlik

Hepsi yalan

Ey Kürt halkı

Halepçe Halepçe olalı,

Sen görmedin böyle acı

Alev alaz yanarken tenin

Paramparça olurken yaşamın

Bedeninden etler dökülürken

Ah bu ne zulüm

Benzeri ne olmuş nede duyulmamış

Görülmemiş bir vahşet

Saddam Hüseyin

Faşistliğini, gaddarlığını yaparken

Kimleri de ona oldu destek

Baas’a kimler cesaret verdi

Tahran’da, Şam’da, Ankar’da

Neden yükseldi neşeden sevinçten o yükselen çığlıklar

Bugün on altı Mart!

Yıl bin dokuz yüz seksen sekiz

Tarihe bir kara leke daha düştü

Dün Koçgiri ‘de, Dersim’de

Ağrı’da, bugün kanayan Halepçe’de

Hayat durdu, yaşam dibe vurdu

İşte Kürtler yapılan bir soykırımı daha

Yedi bin ölü

Yüz binlerce sakat var

Dünya bir kez daha görmüyor yaşanan zulmü

Ey halkım artık uyan başka Halepçe ‘ler olmasın bir daha

Mehmet Çobanoğlu

10.03.2005

Yıldırım