Ha Bura Ha Şura Derken

Düşüncelerimle...

Sakallı sakalsız cilet bıyıklı ve kaytan fiyakalı ne varsalarla

Yönünü bulmadı beni kimliksiz kim

Yapıştırılmış kalıpların dörtduvar karanlık köreşkinliğinde haşati

Maskelenmedi mumyalık tavırlarla beni düşüncelerim

Düşlerim hiçkimsenin afişleyip afişleyip

Kepenkleri inik duvarların soğuk ve gri suratlarında yol bulmadı

Durak dibi dulda sanıp derbederini

Başı bozuk açıkta açıktan...

Gökyüzünün apaydın,

Geniş ve başabaş genişliğinde bekledim kendime hür

Özlediğim yağmurları bekledim...

Bağrı köz kavuran güneş gibi..

Kendimi dillendim aşkla kalbimin koynunda fukarasını bekledim

Kendimi söylendim yarim diye kül ve ateşle

Ve bir sonraya

Dağlara türküler yakarak tütkün hasretlerin dumanıyla

Ha şura

Ha bura derken...

Gözlerim hiçbirzaman renksiz

Sulusepken iddaların süsüne viran komadım

Adımlarım gitmedi o gönülsüzlüğe sakat

Silik izlerinde ne zorluklarla gücenmiş aralarında soğukluğun

Giymedim ben böylesi çıplak çıldırışı..

Değildiysem ve içinde bulamadığım canözüm yoktuysa

Yırtık yapışkanlıkların yarım yamalak yüze çirkinlik fışkırtan

Gösteriş kirlisi şeyleri

Ve kapkaranlık bakışlı çarçevelerin camarkalıklarına

Sürgün düşmeden gönlümü gözümü..düşümü düşüncelerimi

Yaşamadım bugüne bugün o ölüyü diri diye

Adıyla sanıyla aşka yürek seren ben olup

Doğup ölene kadar şu ben ben olup

Şu ben Aşk...

Ve sonsuz

Seyfi Karaca.........Ocak / 11