Güz Yokusu

Noterden yorgun dünyanin

Hesabini yilki degirmenlerinde ögütmüs carka cavlak caglayan

Portakal rengi biralemde saz telleyip gazeller egiriyordu vadideki cikrik

Vizesizce

Lambasiz

Sirensiz ve sinyalsiz

Solfej gecislerinden sopran yüregine tig batmis gibi oyali sarkilara nakseden sesiyle

Irmaklar vardi vadide, bayirda güz

Yürüdükce derinlesen bir ugultunun en uc noktasiydi kendini saklarcasina hisar

Arada da bir sakine süzülen kumru

Güvercinden sevgilice fisiltilar

Seyfi Karaca……………..Mart / 13