Güz Yelidir Yaza Çalan

Güz yelidir yaza çalan; baharımdır kışa dönen

Hazan vurdu yaram derin, tüm güllerim çoktan soldu

Ateş sardı bedenimi yanar oldum azar, azar

Günüm bitti gece oldu, pencereme baykuş kondu

Duman sardı tüm ömrümü oy dertlerim çoğalıyor

Himmet eyle can kardeşim, yaralarım hep kanıyor

Elimi tut sevineyim, güven dolsun yüreğime

Kurban olayım anama hep ağlıyor şu halime

Yaz-baharım belli değil, karda kaldı şu günlerim

Tüm dallarda hazan yeli bu halimle neylerim

Temmuz ayı gücük oldu, kızıl güneş görünmüyor

Cemre kışa uğramıyor, gönlüm bağ-bahçe istiyor

Umudumu kaybetmedim ben seni bekleyeceğim

Şu kış kıyamet bitecek, elbet o gün güleceğim

Çık yollara koş gel kardeş sana al güller dikeyim

Sanma canım hep kalacak, ölürsem dönmeyeceğim

Hangi yürek dayanır ki bu bitmeyen karakışa

Yel estikçe dal üşüyor, gözlerime yaş doluyor

Ömrüm geçip tükeniyor, yaslı geçmesin günlerim

Kardeşim gel bahar olsun bağlarıma güller dolsun

Mehmet Çobanoğlu

07.03.2013

İstanbul