Güz Gelmeden

Sırtında taşıdığın kıl heybe

dağ rüzgarı ve lor peyniri

gibi doluysa kır çiçekleriyle

sesler türkülere dönecektir

üzünçse ışıklı bir sevince

Dudaklarında özlem türküleri

ve gözlerinin menevşesinde aşk

çağıldıyorsa çavlanlar gibi

usulca bir umudun menziline

hüznü gerilerde bırak

Türküler paylaşıyorsa eğer

dağ rüzgarları paylaşıyorsa

sevinç de dahildir buna

ve o zaman bütün bir yaşam

paylaşılacak kadar güzeldir artık

Heybendeki kır çiçekleri

bir yangındır güze doğru

tutuşturur yüreğinde

uzak özlemlerin külünü

hiç beklemediğin bir anda

Güz gelip de yangın başlamadan

tutmalısın doğanın yelesinden

yüreğindeki sabah olmadan

gül bahçesine sevda hevengine