Gürültü Acelesi

gürültü acelesi

yanlış bölüyor her çabalanmış sarılma

hınzır dışım ah şu haydut gülüşler

uzaklaşıyor takma bacaklarla

asma salıncaktaki o da ben değilim

ateş basıyor terliyorum hicran günü

eski haliyle kışla ağlaması

sorumlu bir fenerin soğuk ışığı uslanmıyor

kanatları kıdemli hummalı müdahele

hazzın karanlığında batıyor şahdamarlar akşamı

kona göçe seviyor ve seviliyoruz esnemelerle

bayram ziyaretlerine de geç kalıyorum

evim basılıyor her seferinde

asılmış adamların uzayan gölgelerinde bölüşülmüş kanla

senden önceki çocukluğun ter damlasıydı

suya değen buz

geçmişe bakan nice pencere boşluklarında yakalanan kör ejder

yeraltından kim geçmiş ki gözleriyle adını bulmasın

körü geçen övgü çölünde söyle kim

tiklerini terketmeyen hiç kimseye

sen gene de

büyüdüğünü söyleme e mi