Şiir

Gurbet Yolcusu

GURBET YOLCUSU

Omuzun bir kirli yorgan

Sırtında ceketi kırk yamadan

Terleri ile göz yaşları bir birine karışmış

Gidiyordu

Hayatını tayin etmişçesine.

Çaresizlik vardı bu gidişin de

Yorulmak bilmedi elin işinde

Yılardır bağlandı gurbet ilinde

Ne aç kaldı

Nede beş parası vardı eline

Okunuyordu çekintileri alın çizgilerinde

Yaşamını bir ömür

Not etmişçesine.

O zamanın genç

Bu zamanın yaşlı yolcusu

Sevinç ve hıçkırıklarla

Perişan ve bitkin

Geliyordu

Görüp geçirmişçesine.

Avuç açanıydı şimdi kendi ilinin

Dilenircesine

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı