Gurbet Ömür Bitirir

Karanlık gecelerde ışıldayan yıldızlar

Yüzlere süzüldükçe

Gönüllere rehavet akar

Eğer yıldızlar yoksa

Zifiri karanlık

İnsana endişe verir

Ah çektirir

Gurbette giden tren

Sıladan uzaklaştıkça

Yüreklere acı dolu bir arsız hüzün iner

Ayrılık yolu zulümdür

Zehirdir

Kahırdır

Her an büyüdükçe daha da büyür

Gurbet ömür bitirir

Acısı mutluluğu yok eder, acısı ölüm getirir

Gurbette aylar, yıllar geçtikçe

Büyüyen özlem çileye döner

Felaket olur

Elem olur

Acımasız bir hayat döner

Dahası gözyaşı olur yaşamı derbeder eder

Sılada yiğitlik asla sökmez

Variyet, zenginlik para etmez

Yürek ağladıkça mutluluk olmaz

Gurbette ki

Çirkinlikler sürdükçe gurbette olan hiç gülmez

Sevenler anıldıkça

Özlem birikir

Hasret büyür de büyür

Sıla sevdası

Ab-ı revan olur durmaz çağlar

Huzur gelmez, dertli yürek paramparça olur

Mehmet Çobanoğlu

10.01.2015

İstanbul