Gurbet Elde Yoruldum

Benim ezilen yüreğim ben yıkıldım, viraneyim

Bir sen bilirsin birde ben, gayri boynum bükük benim

Bir yanda esen poyrazdır bir yanda vuran düzendir

Başımda dolaşan derttir, hüzündür ah ben neyleyim

Benim elim, kolum bağlı şu cenderede yoruldum

Ah öldüm öldüm dirildim şu dünyada çok daraldım

Hep sırra kadem bastılar o can-ciğer kardeşlerim

El içinde yalnız kaldım yaban oldu tüm dostlarım

Bir yoksulluktur peşimde, sömürenler de sırtımda

Zalim gurbet yaktı beni canım sılam hep aklımda

Yadellere gün doğmuyor yaşamak ölümden beter

Her bir an bana bir zindan, vahlar ola başım darda

Bir gurbettir yıkar geçer, yaşam ölümlerden beter

Yadelin kahrı çekilmez ah amanım artık yeter

Sarardım, soldum, tükendim şu sıla hasreti bitmez

Ne haber var ne de gelen, bu yüreğim acı çeker

De söyle canım de söyle sıladan bir çift söz söyle

Kavim-kardeşi özledim, bu hasret sürer mi böyle

Çobanoğlu doldu, taştı Aras mı, çay mı, dere mi?

Ey gönül ben gider oldum tüm dostlara selâm söyle

Mehmet Çobanoğlu

17.10.2011

Yıldırım