Gurbet Elde

Zalim gurbet el insanı

Sıkar gider gurbet elde

Zindana benzer her yanı

Tıkar gider gurbet elde

Ayrılık ölümden azı

Hoyrat olur bazı bazı

Yüreğime acı sızı

Eker gider gurbet elde

Ağrıtır her gün başımı

Sızlatır içim dışımı

Yağmur misali yaşımı

Döker gider gurbet elde

Yama tutmaz bir gediğim

Canımı yakar yediğim

Hafta ay gün yıl dediğim

Akar gider gurbet elde

Kimse tanımaz adımı

Duyan olmaz feryadımı

Takmaz pehlivan adamı

Yıkar gider gurbet elde

Hasta düşsen sormaz olur

Bir yudum su vermez olur

Dost sandığın görmez olur

Bakar gider gurbet elde

Selam versen alan olmaz

Bayram günü gelen olmaz

Ölsen kapın çalan olmaz

Çıkar gider gurbet elde

Borandan poyrazdan da sert

Ekler her gün derdime dert

Olmuş dertli ömrüme kurt

Söker gider gurbet elde

Bir ömür koydum ardımda

Derdi veremi karnımda

Sılam tütüyor burnumda

Kokar gider gurbet elde

Hasret sarmış her yanımı

Yakar yandırır canımı

Gönül arar vatanımı

Bıkar gider gurbet elde

Sevdiklerimin hasreti

Özletiyor memleketi

Cehennem narından kötü

Yakar gider gurbet elde

Bir özlem ki dolu dolu

Mum gibi eritir kulu

Yaşlı gözüm sıla yolu

Çeker gider gurbet elde

Zemheriye döndü yazım

Gülmez oldu gülen yüzüm

Hüzün dolu sazım sözüm

Çöker gider gurbet elde

Mustafa bilmez halimi

Bağlar elimi kolumu

Gariptir demez boynumu

Büker gider gurbet elde

Mustafa Deniz