Günü Gününe Aşkın Yaşındadır Kadın

Yetmiş üstü dullar topluluğu üstüne basa basa

Dansa lokale ara vermiş ve düşmüş jeton

Şapkalı küpeli çıplak yüzleriyle firar edip havası ağır çalan şarkılardan

Treni ortak tutmuşlar tek lafa tek bilet

Gitmişler büyük şehrin tozunu toprağına çamur kar demeden

Inmişler aşağı, çıkmışlar yukarı, ben kalender meşrebime

Soğuk ve ıslak ökçelerine asılan yorgunluğa kök söktüren eda ile

Ben yetmiş civarı dediysem

Belki de iyimserliğimdendir başkası olsa üüüüüf üf..!

Kafadan seksenle başlar

"Aman kızlar!" diyor içlerinden biri

"Bu hovarda akşam trenlerinin müşterisi çoktur, sekize beş kalasına beni sakın, Unutturmayın.!

Ne de olsa sizden işte, aşta ve aşkta hızlıyımdır ,hemen davranır

Koltukları kapar,

işareti koyarım "

Ve tren gelesiyenin beş kalasına kadar

Yetmiş üstü dul ve hovarda kaçaklar

İğneden lafa daldılar

Ipliğe inci boncuk düzdüler

Mahle, ahbap, papaz, kilise,

Derken naneli ballı şeker yiyip şerbetinde muhabbetin koyusunu ezdiler

Ve jeton iyce bir düştükçe

Kart zamparalardan, azgın tekelerden

Arsız ihtiyarlardan ne var ne yoklara

Limanını bulmuş gemi giydiler kaçın kış mevsiminde olsalarda

Bunun burası kadın.! Yaşı ise aşka yakın

Meyli güzelliğin dengine

Zarifliği zerafetine

Yakışıyor be

Yakışıyor.!

Seyfi Karaca