Günlük Güneşliğe Yine

Yine bazan dertler katında kollanmış kasnatlı

Bulutlanmış bulanmış başım...

Sanırsın şahlanan gökgürültülerinin atları değil de tezen,

Beni yokuş yola koşan aşk delisi küheylan

Gitmiş içmişim sanırsın

Süyemlerinden dertler süzen çalap dolap pınarlardan

Sanırsın yağan bütün yağumurları ben içmişim çöller kadar yanmış da öyle

Öyle durultup doyurmuşum daldığım seyirlerde rehin

Gah görünüp gah kaybolan düşler darlığında puslu ve serapsı

Nisan giysileri içinde göveren toprağa serpilip savrulmuşum

Ve yaza başak büyüten ekinleri görmüşüm

Mayıs çiçeklerini koklar öperken

Bahardan geçerken gelincikler sokulup sızmış

Büyüleyen güzelliğiyle kanıma

Kamaşmışım aygınına baygın

Kucaklaştığımdan kor aldığım güneşe

Seyfi Karaca...........Mayıs / 2004