Şiir • Bilinmiyor
Günle Dokunan
Yazar / Şair
Ahmet ÖZER person
yürüdüm gecenin bir yerlerine tutunarak
gökyüzünü dolduran yıldızlar altında
kalbim suçlanışın akıp giden çağlayanı
ellerimde okunmamış mektuplar mürekkep izleri
gecenin geç bir vaktinde uyandırılmak.
kanı çekilmiş yüzlerin/ ağıtların ortasından
kıvılcımlar dağıtan gözlerin erken gidişlerin
şafağın teri alnımda
dilimde buğulu sözler.
çatlıyor bulutlu gökler köpüren ırmaklar
kuşlar bahar nakışını kazıyor dağlara
bir söz tufanı sevincim yüreğimde
yangına tutuluyor solgun sayfalar.
"yürüdüm gecenin bir yerlerine tutunarak"
şimdi yolunmuş gül bahçelerinin koynunda
yeşeren çocuk sesleridir dünyayı tutan.
boş <br /><br />sokaklar boş,<br />kiseler kalmamış buralarda,<br />sokağın çocukları onlarda yok <br />baksana!<br />sokaklar ve ben ,<br />baş başa!<br />çocuğunuzum sahipçıkar-<br />mısınız bana.<br /><br /><br />gökyüzü boş,<br />turnalar gitti,<br />olamsı gerektiği gibi<br />turnalar sevda mısralarında <br />gezinir,<br />turnalar sevda şairlerinin ,<br />dilinde hecedir.<br />gökyüzü ve ben<br />baş başa!<br />turna olamam sana<br />ama!<br />sahip çıkarmısın bana.<br /><br /><br />bakışlar boş<br />o, tılsım terk etmiş seni,<br />kendimi bulurdum onlarda,<br />artık ruhum kaybolmakta,<br />tısımlı incileri,<br />incileri terk etmiş,<br />bakışlar ve ben <br />baş başa <br />inci olurum sana <br />ama!<br />sahip çıkamam sana !<br /> Nisan 2008<br /> Adem Özkan <br />