Güneşle Örtün Üstümü

Sende azad edeceksin<br />Beni içinden,<br />Eylül sarısına<br />Dalların ucunda<br />Sallanan son yapraklara,<br />Yas tutmadan..<br />Güneşle örtün üstümü<br />Bari ölen yanımdan<br />Arda kalan<br />Işıkla buluşsun...<br /><br />Ölüm karanlığını,donukluğunu,yas havasını; ışıklı,aydınlık,yası bir çırpıda silen bir havaya büründürmek... ve güneşle örtünmek istem ve haleti ruhiyesiyle yazılmış anlamlı bir şiir.Işıkla,aydınlıkla buluşma istemi,adeta soyisminizle özdeşleşmiş gibi.Işığın,aydınlığın benim açımdan da her zaman sıcak,insana yakın bir yanı vardır.İşte;bunu ifade eden çok sevdiğim başka bir şiirden dizeler:<br />&nbsp; <br />&nbsp;"Karanlıktan güçlüydü hep aydınlık,<br />Uzakta parlayan sımsıcak ışık,<br />Şiir sana tutkun,sen ona aşık<br />Kendi yüreğinle yarışırdın sen. " <br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;Ahmet Çuhacı<br /><br />Sizin gibi şiir tutkunlarına ve kendi yüreği ile yarışanlara selam olsun!<br /><br />