Güneşe Yol Bağladım

Ranzama gün işledim

Yakarak tüm geceleri

Diyarbakır zindanından

Güneşe yol bağladım halklara doğsun diye

Darağacı bekler-durur

İlmek ilmek urgana

Ram etmeyecek boynumu

Sevgiyi yüklenerek

Özgürlüğü kuşandım

İsyandayım yine

Bir kez daha şu bozuk düzeni yuhalayarak

Demir kapılar ardında

Mapushanede

Koçyiğitlerin yatağındayım

Geçen her gün adına

Bir çentik kazıyorum

Yanıbaşımda ki küflü duvara

Veryansın ediyorum kahpe düzene bir daha

Homurdanan korkak itler

Kızıl şafak sancılı

Ha söktü ha sökülecek

Şimdi tam zamanı

Yepyeni bir güneş doğuyor yüreklere yeniden

Ey halklara kıyan eşkıyalar

Postallarınızla kirletmeyin

Baştanbaşa her bir yanı bereket dolu

Toprakları size mezar olacak yurdumun

Tüm zindanlara işkencelere

Zulme rağmen

Ölümüne direndim

Yaşam için ben

Korkusuzca seni sevmek şiarımdır özgürlük

Mazı da, Munzur’da, Kandil’de

Çok soğuk sularını içtim

Zemheriyle boğuşup

Vadilerini aştım

Derelerini geçtim

Zindanlarda daha da

Seni öyle çok sevdim ki ölümüne memleketim

Yağmur yağıyor berekettir

Toprak kokusu burnumda

Sesler geliyor kulağıma

Çatırdayan tohumdur

Tüm olumsuzluklara karşın

Umudumu yitirmedim

Yırtılan karanlıktır gün doğuyor bize memleketim

Dağlarımız şanlıdır

Her bir yanı güven mekânı

Süzülüp iner ovalara aslanları

Ellerinde özgürlüğün sancağı barışın bayrağı

Temeli yıkılası zindanlar

Gelmesinler üstüme katiller

Ağalar, beyler, patronlar

Çarkıfelek olsalar ne yazar

Hepsi korksunlar benden

Halk çocuğuyum ben

Uşaklara köle olmam asla yanımda halklar varken

Mehmet Çobanoğlu

14.01.2012

Yıldırım