Güneş Doğsun İstemiyorum

GÜNEŞ DOĞSUN İSTEMİYORUM

Bir zamanlar bizi ayıran akşamlara kahreder

Beni kamçılayan gecelere tükürürdüm.

İstemezdim güneşin batmasını,

Akşamın olmasını istemezdim.

İstemezdim şafakla başlayan mutluluğun

Karanlıklarla son bulmasını.

Şimdi,

Gecenin on ikisidir en mutlu anım

On ikide birleşir,on ikide bütünleşir

Hayallerim,umutlarım.

Çalar saat on iki ok atar her vuruşun da

On iki yara açar yüreğimde

Çünkü sen otobüse binmiş gitmiştin

Tam saat on ikide

Geceler sensizliği fısıldar

Gittiğin istikameti gösteriri kutup yıldızı

Ay loş ışıklarını salar üstüme

Teselliye çalışır beni

Sevme, sevilemediysen der

Sevme o da sevememişse seni.

Terk edildiğimi hatırlatır

İkide birde

Tam on ikide

Hafiften rüzgar çarpar pencereme

Beni pencereye çağırır

Bahçedeki ağaçlar hafifi,hafif sallanır

Mehtap akasyalar arasından sızar

Bulutlar saklar bazen mehtabı benden

Sessizce uzaklaşır penceremden

Senin uzaklaştığın gibi.

Senin kaçtığın gibi

Yüksek dağlar bir ufuk meydana getiriyor

O da ulaşılamayan umutlara benziyor

O uzak ufuklarda gölgen geziyor

Sabah yıldızı acı müjdeyi veriyor

Horozlar ötecek diyor

Günün bitecektir diyor.

Horozların çığlıklarını dolduruyorum kadehime

Sabahın alacakaranlığını meze yaparak içkilerime

İçiyorum,içiyorum,içiyorum

Sırılsıklam sarılarak özlemlerime

Talihime küsüyorum

Kahrediyorum feleğe

Rüyana yatıyorum.

Görür müyüm diye bir daha

Gün doğmadan sızıyorum

Gündüzler ıstırabım oluyor

Mutluluğu karanlıkta tadıyorum.

Gecelerde yaşıyorum

Gecelerde dolaşıyorum

Aynı hayalleri kuruyorum

Aynı şeyleri görüyorum

Seni bekleyerek ömür bitiriyorum

Ben gecelerde yaşıyorum

Gündüz olsun

Güneş doğsun istemiyorum