Günboylarında Akardiyon Esmesi

Pembe etekleriyle ortalığı dolaşırken bahar avare

Bulaşacak çiçekler arıyor

Benek benek kelebek olup üstüne konmaya

Fenerleriyle çıkmış sokaklara kızılcık uzaklığı bir rüya

İki ağaç arasında kurulu yorgun bir hamak gibi gün boylarında salınmış

Üryan bir ses sızıyor akardiyondan

Saatler kendi kendine yel kovalayanlarda sarhoş

Acilen

Bulancak bir seyranda boğuluyor gözleri

Yıkandığı yangınlarda duman olan sargınlığın

Ardından güne bakan çiçekleri andırıyor saklı ay

Gümüşlü kalyonlarda sırrından sabaha süzülen düş

İnsan insana varanda çözgün bir sırla

Güzel ..

ve gizlice

Seyfi Karaca..........Nisan / 11