Günahkâr Kalk Ayağa.!

Ben ne “usta şairlik”, ne şöhret peşindeyim

Sonsuzluğa seslendim, türkü yaktım kimse yok.

Şeytanın peşindeyim, meleğin düşündeyim.

Uyandırmaz yâr beni, yardan aktım kimse yok.

Gökyüzünde şenlik var, yeryüzünde temaşa

İnsanlar memnun değil, mutlu değiller hâşâ

Barış kurban edilir eli kanlı savaşa

Yıldızlarda bir elim, çengel taktım kimse yok.

Ne sevdalar tanıdım, hepsi gönle gam eker

Niyaz ile yalvardım, çağırdım teker teker

Seslendim aldırmazsın, gönül naçar, dert çeker

Aşkına duçar oldum, “ben”den bıktım kimse yok.

Yüce divan önünde kalabalık kasaba

'Günahkâr kalk ayağa ve hazır ol hesaba'

Dilim tutuldu birden, anlattım kaba saba

Bir ben çıkmışım öne, geri baktım kimse yok.

04.07.2005

Zülfikar Yapar Kaleli