Gün Ha Doğdu Doğacak

Ey katil seni zalim

Ümüğümden çek elini

Bıçak vurdun

Yaraladın ciğerimi

Sanmam kavgam böyle bitsin

Bir gün seni yeneceğim, hesabını soracağım

Önüme bent olma öyle

Ben koca Anadolu’da

Bazen Çoruh bazen Asi

Bazen Dicle bazen de Fırat’ım

Engelleri, dikenleri aşarak geliyorum

Ben emekçi çocuğuyum hem işçiyim-köylü

Gasp ettiğin hakkımızı bir gün senden alacağız

Halk devrimi gelmedikçe

Bu zor yaşam bitmedikçe

Benim kavgam hep sürecek

Özgürlüğümü olmadıkça şu can benden çıkmayacak

Sermayeni çal başına

Zehrini akıttın cihana

Bu düzende kalamayız, kahrını çekemeyiz

Bu devran böyle gitmez; ayaklandık yenidünya kuracağız

Halkız biz beraberiz

Hep eker hep biçeriz

Semereyi, derleyip toplarız harmanlara yığarız

Teknemizdeki ekmeği soframızda paylaşarak yeriz

Emeğimizi çalanlar

Bizi zora koyanlar

Size köle değiliz

Anadolu evimiz

Dünya ise ülkemiz

Güçlendikçe halkımız hiç kalmayacak hükmünüz

Kürt’ümüz, Türk’ümüz

Laz’ımız, Ermeni’miz

Hepimiz kardeşiz yoz sermaye düşmanız

Militarist sistemde halkı soyan düzende fayda görmeyiz

Tek çaremiz devrimdir

Gün ha doğdu doğacak

Güneş dünyayı saracak

Kırsallar gül-gülistan

Bir cennet olacak

Tüm köylerde toprak Islah edilecek, ürünler artacak

Şehirlerde varoşlar, kondular, barakalar kalmayacak

Ülkenin tüm insanları özgürce, eşitçe birlikte yaşayacak

Mehmet Çobanoğlu

14.03.2013

İstanbul