Şiir • Bilinmiyor

Gülüyorlardı

Yazar / Şair

Beşir Çiflik
person

Gülüyorlardı

Boynuna takılan siyah tasmayı

Bir çelenk sayar gibi

Bir tek yüzleri çocuk yüzüydü

Saklambaç oynamaktan sıkılmışlardı sanki

Gülüyorlardı

Hala gülüyorlar belki

O gülüşün altında acaba neler gizli

Anlatabilir miydi

Kelepçeli ellerinin olsaydı dil

Sevdalarla yüklü yaşam sevgisi

Yoksa onlara komik mi geldi

Yürekleri nefretle dolu

Yokluklar mı çizdi bu yolu

Ana rahmine hangi tohum ekildi

Hani doğan hiçbir çocuk suçlu değildi

Kimler suları kesti

Bu yaşta fidanlar böyle eğildi

Dava dosyasını su gibi içseler de

Katip üzgün

Savcı dalgın

Hakim şaşkındı

Bu çocuklar mı oto teybini çaldı

Yoksa bozuk düzen mi onları bizden aldı

"Gülüyorlardı"

İkrarla somut

Parmak izleri mevcut

Herkes mütaalayı izledi

Savcı ceza verilsin deyip

Utancını elleriyle gizledi

Biri on üçünde biri on dördündeydi

İkisi de umursamaz bir tavır içindeydi

Ama mahkeme gerçekti

Pişman mısınız dedi hakim onlara

Evet pişmandı hakim hakim olmasına

Sanki onları değil kendini mahkum etti

Yüreği de onlarla cezaevine gitti

Gülüyorlardı

Hala gülüyorlar belki

Beşir Çiflik

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...