Gülüşüne Şiirler Yazdığım Kadın

Uyanıyorum gecenin bir vakti amansız

Bir ürperti sarıyor yüreğimin ağrısına

Seni düşünüyorum, hasretin ateşi altında

Sen gülüşüne şiirler yazdığım kadınsın

Bunu biliyorsun

Yansımalarına uzanıp dokunuyor ellerim

Kırılmaya yüz tutmuş sislerin arasında

Hayâline dalıp dalıp kalıyor gözlerim

Sen gülüşüne şiirler yazdığım kadınsın

Bunu biliyorsun

Şimdi kaçabildiğince zamanın elinden

Koşuyor çocukluğumdan arda kalanlığım

Mâsumluğuma bir sığınak gibi yetişiyor düşlerin

Sen gülüşüne şiirler yazdığım kadınsın

Bunu biliyorsun

Gözlerime vurup bir bir düşüyordu kırılan dirençlerim

Kayboluyordu sonra mesâfelerin acımasızlığında

Yüreğim bütün yeisler galip, bir özlemin tutsaklığında

Sen gülüşüne şiirler yazdığım kadınsın

Bunu biliyorsun

Şimdi görsen beni Sen kesilmiş her yanım

Zehr’e bulanmış yüreğimde sızlayan ağrılarım

Bir vebâ ki, yokluğunun çâresizligine yanarım

Sen gülüşüne şiirler yazdığım kadınsın

Bunu biliyorsun

Düşüp düşüp kalıyorum şimdi satırların arasına, öylece

Firar ediyorum hasret sürgünlü yüreğimden, seni özlerce

Ellerim ki, gülüşüne bezenli mürekkebin dökümlüğünce

Sen gülüşüne şiirler yazdığım kadınsın

Bunu biliyorsun