Şiir • Bilinmiyor

Güllere Vurgunum

person

Güllere Vurgunum

Gülistanda gezdim gül bahçesinde,

Güllere yangınım yandır Efendim.

Büklüm büklüm sinem, her defasında…

Nefsime dargınım, durdur Efendim.

Güllerim sır olmuş, cellât dikenler,

Dikenler üzgünüm boldur Efendim.

Soldurup gülleri, zehir ekenler…

Kokuna vurgunum, güldür Efendim.

Gülleri kokladım, gülsüz pişemem,

Hicranlı yorgunum, zordur Efendim.

Çıbanım kangren, sensiz deşemem,

Yaralı yorgunum, öldür Efendim.

"Güllere Vurgunum"

Kıtmirin olayım, acı halime,

Utançtan argınım, ardır Efendim.

Ben aşığım âşık, cennet Gülüme,

Cennette serginim, serdir Efendim.

Güllerde saklanmış, gördüm ismini,

Kokuya vurgunum, zordur Efendim.

Güllerde kokladım, kutlu resmini,

Dikene kırgınım, züldür Efendim.

Ben sanki sarhoşum, bade içmişim

Azaptır her günüm, nardır Efendim.

Muhteşem mazide, çığır açmışım,

Şimdide sürgünüm, durdur Efendim.

Ömer Ekinci Micingirt

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...