Gül Mezarın Başındayım

Seherlerin bana en gül olanı bu...

Uçuyor beyaz kuşum uzaklara

Allah tuzak kurmuş tuzaklara

Düşmez burada kuşlar tuzaklara

Gül mezarın başındayım

Gül sofranın gül aşında

Öz ağlıyor, göz ağlıyor, şükürde dilim

Ağlıyorum

Tek bu sofrada çiçeğim balım

Meyve verecektir kırılan dalım

Ağlıyorum

Bin güneşle aydınlanıyor yolum

Bu seher ömrümün en gül anı

Uçmalarda beyaz kuşum uzaklara

Göremedim yanımda şeytanı

Melekler tutuyor gibi insanı

Kül oluyor insan

Kul oluyor insan

Kul oluyorum

Kül oluyorum

Süt gibi beyaz

Gah oturuyorum hayalimde ilim sofrasına ve diyorum:

On dört asır ötelerde ilim

Gah dalıyorum bir savaşın hayaline ve diyorum:

Şu başsız kişi Cafer-i tayyar mıdır

Bu dünya hala bize yar mıdır...

Gah geliyor gözümün önüne Mekke

Mekkenin dağı -taşı der bana

"Miracın sahibi " o

Ak Mekke’nin dağı -taşı ak bana

İz iz öpeyim kim kurmuş bunca yıl tuzak bana

Gah dile geliyor gözümün yaşı

Gözümün yaşı der bana

"Kevser sahibi o"

Ak gözümün yaşı ak bana

Yaşamışım bunca kara yıl güneş uzak ay uzak bana

Gah aklıma akıyor gül ömür ve diyorum :

Adın gül asrın gül

Anam -babam feda olsun desem az sana

Senin gözünle bakmazsam

Kışlar yaz bana

Siyahlar beyaz bana

Beyazlar siyah

Sensiz bir an günah bana

Ay güneşten alır ışığını

Aya çevrilen ayna değilsem eyvah bana

Gah hayalim koşuyor hicret günlerine ve diyorum:

Güvercinler askerleri...

Ebu bekri ,Aliyi an gönlüm

Yıldızları ayları...

Gah koşuyorum koşuyorum varamıyorum ona

Veysel gibi yanıyorum

O gül gibi yanayım

Yak

Gül hasret beni

Gah kirim geliyor aklıma

Gah yalanların peşinde koşuşturmaları gönlün

Vah sana gönlüm

Çiçeksiz bal yapar mı arı

Kur’anla kovmalıydın şeytanları

Müzdelifeden toplayıp taşları...

Bir ömür atmalısın kendine

Gözden akıtıp yaşları

Aklım

Önle gönlümdeki talanı

Güneşim

Karanlık kalsın kov yalanı

Gül mezarın başındayım

Kim olsun benim gibi dertli

Elli yaşındayım

Gah Sırat geliyor aklıma

Ve diyorum:

Sırat köprüsünü geçmekte de ne var

Göz yaşlarım olsa tutunacak dalım

Gül mezarın başındayım

Gül mezarında gül aşında

Utanıyorum söylemeye

Elli yaşındayım

Geç kaldım ,geç kaldım

Ah derya değil damla düşse payıma

Geç kaldım

Güneş teğet geçse de gönül köyüme

Yine derim ki,geç kaldım

Allahım güneşler ver ki, soyuma

Allahım derindir kimse düşmesin kuyuma

Benimle dolsun bu kör kuyu