Gül Kız

Ondördünde kocaya gittiğinde,

Oyun sanıyordu evliliği zahir.

Evcilik oynarım diye,

Oyuncak bebeğini de götürmüştü.

Bir anası ağladı ardından.

Gerisi, yalan ağladı.

Babası Tilki Süleyman,

Bir tomar gavur parasına sattı gül gibi kızı.

Traktör alacaktı başlık parasına.

Kocası sidikli Nuri

Gerdek gecesi,

Kız çıkmadı diye

İt kovalar gibi

Tekmeleyip, atıverdi kapının önüne.

Gül kız…

Ağladı, yalvardı.

Kusur bende değil dediyse de,

İnandıramadı kimseyi

Baba evine döndü garibim

Zulüm gördü, işkence gördü.

Yine de sesini çıkarmadı

Babası,satılığa her çıkarışında

Defolu mal misali geri geldi.

Horlandı, dışlandı.

Borsa misali,

Değeri de düştü Gül kızın

En son Hacıların Ömer’e gelin gittiğinde

Kapıdaki uyuz eşek bile para etti de

Kendi para etmedi.

Bir kat giysiyle bir çift terlikti sermayesi.

Talihi gibi, yüzü de gülmedi,

Kocası hem alkolik, hem kumarbazdı

Altı aya kalmadı, en son tarlayı da

Kumar masasında bıraktı

Daha da yetinmedi

Bankadan ipotek yapar gibi

Sözleşme yaptı kavatlarla.

Ya karını alırız altından, ya canını dediler

Canı tatlı geldi piçin.

Gül gibi karısını, alemin çakallarına

Kendi eliyle verdi.

Kurtlar sofrasına düşmüştü bir kere.

Vücudu, sermayesi olmuştu nasılsa.

Bu kahpe dünyada,

Kahpece yaşamak ona göre değildi.

Ödenmiş veya ödenecek tüm bedelleri

Küçücük yüreğine sığdırmıştı.

Yüreği yaralı, bahtı karalıydı

Nerde akşamsa, orda sabahlamak vardı

Tiksinti verici de olsa,

Kaderde, yüzlerce kocayla yatmak da vardı.

Kimi eğlendi, kimi alaya aldı

Kimi sofrasında meze yaptı.

Kimi de bir gecede imam nikahı kıyıp

Sabaha boşadı.

Bu gün Karaköy’de görürsünüz Gül kızı,

Yarın Bend deresinde.

Öbür gün bir meçhule gidecektir nasılsa.

Gül kız kim diye sorarsanız tanımazlar.

Adı Kader’dir Gül kızın.

Ah benim açmadan solan tomurcuk gülüm.

Ah benim talihsiz kınalı kuzum

Yüreğim yanıyor,

Bataklıkta açan,

Bilmem kaçıncı güldür bu.

Kaderin Kader’e oynadığı

Bilmem kaçıncı oyundur bu.

Sen utanma bacım

Baban utansın

İstanbul utansın

Yurdum utansın

Sen ağlama bacım

Bir ben ağlayayım,

Bir de anan ağlasın.

Bir ben yanayım sana

Bir de baban yansın ahir dünyada.

Vecdi Murat SOYDAN

26/05/2005-Mihalıççık/ESKİŞEHİR