Gücün Yetmez Efendi

Nefsine sahip olmayan

Zalim o dilin kopsun

Niye emir ferman verip

Mazlumları birer birer öldürtüyorsun

Van’da, Tatvan’ da insan kanı akıyor yine

Günlerdir, yıllardır

Senin zulmündür sürüyor

Ocaklar sönüyor, yürekler yanıyor

Seçimlerde “canım, cicim, kardeşim

Benim Kürdüm, Alevim” diyorsun

İktidar yerleşince

Şirnak, Dersim, Diyarbakır, Uludere’ de

Büyük, küçük demeden Kürtleri vurduruyorsun

Namluya mermi sürdüler

Yitip giden nice zamandır

Ardından kalan acı, kederdir

Yakılan, yıkılan binlerce evdir

Birde tankların ezdiği çocuklardır

Bozkırlarda

Faili meçhullerdir

Sayısız mezarlardır

Ölülerden ne istiyorlar

Kimin eli kimin kulağı kesik

Sendeki o öfke o kin nedir

Sağ kalan Kürtler işkencedir

Şair, yazar, seçilmişler zindanlarda

Mardin’den Kars’a kadar yine Kürtler kan ağlıyor

Niyetin belli, fikrin belli

Taş üstünde taş kalmadı

Kırda, şehirde kan akıyor

İnsanların kimi işkencede kimi mezarda

Her karış toprakta feryat-figandır analar ağlıyor yine

Mazlumlara kıyan

Özgürlükleri kısan

Eğitim dilin yasaklayan

Ey kendinden geçen gafil

Ferman sende, umut Allahtan

Suriyeli Sünnilere ağlayan Kütleri öldürten

Meclisi kurup sonra tüm gerçekler yok sayan efendi

Sana bir tasfiyem var ya Müslüman ol Hucurât süresini oku

Ya hep öyle kal öldürmeye devam et ya bir gün sonun gelecek

Emeğe

Kardeşliğe

Eşitliğe

Herkesin inancına saygılı

Özgür bir dünya kurmaya ant içen insanlar var

Doğrular yıkılmaz; barışı ertelemeye gücün yetmez efendi

Mehmet Çobanoğlu

01.03.2012

İstanbul