Gözyaşların Tükenmediği Eylülde

Çetin dağların eteğinde

Yüreklere

Acı sağan

Annelerin haykırışıdır

Dikenli yollarda

Arsız kurşunlara yakalanan

Umuttur, sevdadır, barıştır,

Yangın yerine dönen

Kanlı ellerde

Gökyüzü büründü zifiri karanlığa

Dertli, dermansız yaralar kanıyor tüm yüreklerde

Gülümsemeler tükeniyor

Ezen

Günahkar pençeler

Can alırken

Çocuksu bakışlarda

Acı

Korku

Uç verdi, yaşam eziliyor

Şengal kan revan içinde

Eller, ayaklar bedenler paramparça vayda vay

Ölüm hançereye dayandı da geçti

Ruhları kirli

Giysileri siya

Takkeli

Külahlı

Zebaniler "Allah Ekber" diyerek

Kahpece, barbarca

Yaralara tuz basarak

Ezidi'lere

Vahşet, zulüm uygulayarak öldüremezsiniz insanlığı

Gözyaşların tükenmediği Eylül'de

Bulutlar Duok'u sardı

Her yer karanlık

Güneşi görmek

Hayal

Mekke-i Mükerrem

Firdevs-i a'la uğruna

Habire hunharca Ezidi'leri kesenler

Türkmenleri

Kürtleri göçe ettirenler

Pis emeller uğruna

Kadınlara, kızlara kötülük

Sübyanları

Çocukları

paramparça edenler

Camiler

Kiliseler

Sinagog'lar

Taç Mahal size kalsın

Onursuzluğunuzla

Kıymayın canlılara

Kıymayın Şengal halkına dünyayı bırakın tüm insanlara

Mehmet Çobanoğlu

07.09.2014

İstanbul