Şiir • Bilinmiyor

Gözlerime Sitemim Var

person

El yettikçe ahvalini sorardım

Şimdi unutulmuş izden usandım.

Ben derdim içinde derman arardım

Yüreği yakmayan közden usandım.

Postalın kopuğu koçaklanıyor

Deniz kabarınca, su aklanıyor

Hakikat arkadan bıçaklanıyor

Sohbete gücendim, sözden usandım.

Çınar gibi düşer evin direği

Korkunun bir adı işin gereği

Anaların kan ağlıyor yüreği

Görüp kızarmayan, yüzden usandım.

"El yettikçe ahvalini sorardım"

Hep lâf ettik, gelemedik yüz yüze

Aldandık arkadan söylenen söze

Bir gönülde iki sevda çok bize

Bire meyletmeyen özden usandım.

Geniş yaşar, dar günümü özlerim

Bilmem, dalgın dalgın neyi izlerim

'Ne durursun, ağlasana gözlerim'

Sendeki cilveden, nazdan usandım.

Zülfikar Yapar Kaleli

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...