Göresim Gelene

Midyata gittim

Akşamı okurken ulu sessizlik, gölgelerim değdi selamını aldığım çıngırağa

Hayır saatın gönlü avaraydı...

Mezopotamya toprağı dinlendiriyordu gelecekteki güzel baharlara

Midyata gittim ve ne pirinçti derdim

Ne de bulgurdan olmaktı seten değirmenlerini battala verdiğim

Evden giderken eve..kendimce bir salıncak kurmaktı

Çocuk çığlıklarımda şehirden şehire yankılanan acemşiran si bemol

Aslında giden yolcu deği yol, kalan han değil gurbetlilerin sılası

Dedim ki kendi kendime kal burda be..

Eğlen burda

Burda söylen...

Aşk ekinleri başak vermişken deli gönlünde kendi kendine

Har vur

Harman savur burda dedim kalbime

Serdim sevgi döşeklerimi yağmurlu bir günün insan toprağına

Bir gitttim bir gitttim... gittim gitmesine ben böyle

Ören şehir...viranşehir...daha daha olmadı Midyat...

Pirince değil ama haaaa sakın..!

İçimden kopup gelen çığlarla cezbeden cazibesine

pirince değil sakın,

İycene göresim gelene sevgililiğe

Seyfi Karaca........Kasım / 11