Gönülüme Ben Dedim ki Kandesin (gazel)

Gönülüme ben dedim ki kandesin

Gamzesinün oklarıyla kandasın

Gîsusiyle bende düşdüm dir gönül

Didüm ana n’ola çünki bendesin

N’ola öpdüm gözüme sürdüm seni

Sen dahi ‘âlemde bir tur-vendesin

Bendesin sen bendeyim ben tapuna

Bendeyim ben niçe ki sen bendesin

Gözlerüm giryân ü biryândur gönül

Leblerün şekker özün pür-handesin

Açıklama: vezni: fe’ilâtün fe’ilâtün fe’ilâtün fe’ilün