Gönül Köşkünde İnci Mercanlık

Herşey..

Sadece bir kez geçer zamanın el uzattığı aralıklarda duran penceresinden

Şafakları kutup yıldızlarından sökülüp giden sabahlar da bir kez

Vaktini dolunay seranadında bekleyen ilkakşamlarda bir kez...

Kendine özel husuusilerden her yanı birbirine benzer sanılan günler bile

Sayılıdır ve ayrıca...

Yapayalnız kendi adına özel azalarak diğer müddeti bellilerden

Sebebiyse durmadan varılan gelip geçici konaklıktır

Her gideni gelene kendine özel

Ve ayrıca her vardığında kendine çığıraçan birebir yolcu

Ve ben yolcuya el vurmuş bu gibi çarelerden

Doğum günü sancılı konaklarda İnsan olarak...

Ayakta karşılayarak yüzünden tanıdık zaman beni

Hiçbir anında çarpan yüreğimi susa durdurmadan

Çiçeklerle koklaştım

Tomurcuklarıyla halleştim

Turnalarla uzağı yakını bireden seslere

Seslendim durdum uzağa ve yakına,

............mevsimler kozasını örenlerle tanıştım

Armağanları allı pullu beyaz simli ve İpekli..

Ya siste, ya dumandaydı karakışların dağları

Ve karayanık yangınlarda çöl güneyleri alazan..

Gamlı kervanlarla samlardan estim

İklimler göçtüm kırlangıç kanatlısı ..su diye yandım..

Sevdalıkla tanıştım

İnsan diye döndüm dolandım...merih yıldızları şahide

Kuzey bulutlarıyla saklambaçlar oynadım her damlam yağmur..

Yanıp sönen güneşle boy verdim güne

Canan dedim..gittim bütün ıssızları hasretle tanıştım

Can bazarında kendime duldalandım yürekte aşk denen kandilli yar...

Hani böylesine divanenin ta kendisidir derlermiş

Ve gidip aşkı maskeli fiyakalarda ararlarmış...Sonra leyli leyli diye

Kim diye delale

Yitirdiği uzaklarda insanlığını soranlarla söyleştim

Oysa aramadan buldum ben o denen mevla güzeli inci mercanı

Ki kendi hakikatlice sevgili...

Divane ben ise gözüm dünyaya o kundakta açılıp çılıp

Gönlüm eğleyen kalbime

Yıkılmaz ev açtığından beri

Seyfi Karaca......Ocak / 11