Şiir

Gönül Dostum

Gönül dostum gönül yüzlüm bak bana

Benden sana selamların iyisi,

Gönülden gönüle selam çok sana

Filcandaki falımızın büyüsü.

Kahve içtik kırk yıl hatırı oldu

Gönül dostluğuyla kalbimiz doldu

El salladın selam yerini buldu

Kalpde kıpırdayan insan duyusu.

Şiirlerin canlı gibi konuşur

Yücelerde gül yüzüyle gülüşür

Selam dense merhabayla buluşur

Davranışın büyük insan olgusu.

Sevdaların kurgu değil yaşayan

Kerem gibi Aslı için yanan can

Bazan gülen bazan gönle ağlayan

Gönül dostluğunun yüce duygusu.

Durağanlık bir bakarsın canlanır

Yerde umman arşa kadar kanlanır

Olgunlaşır yeryüzüne sallanır

Toprak ister niğmet yağmur duası.

Şiirimiz ekin oldu döküldü

Güldesteler teker teker söküldü

Kimsesiz kelime boynu büküldü

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı