ve Gökyüzünde Ölür Sevda

Dokunmaya cesaret edemem

İsyan eder ellerim bırakmaz

Söylemeye korkarım

Susar dilim konuşamaz

En ince yerinden yaralandı

Örselendi bu yürek

Ne söylesemde anlamaz..

Yerler düşer göklere uçar

Düşe kalka çırpınır

Adım başı mezarlara girer çıkar

Taş soğukluğuna bürünür

Yer gök ölüm ayazıdır üşür,

Birden sevdası ses verir

Yüreğinin derinliklerinden

İçini kor sıcaklığı sarar

Baştan ayağa buz

İçten içe yangın yeridir

Tezatları yaşar gün be gün

Yıkamadığı duvarlara çarpar

Tükenir yavaş yavaş,

Çöker dizleri takatsiz

Bir kaldırım taşı üstüne

Ama beklediği ayak sesleri

Duyulmaz o sokakta

Çoktan bulutlara erişmiştir sevda

Yağmurları bekler son bir umutla

Oysa hiç yer yoktur bu masalda

Sevdanın yağmurlarına...

Kaybolmaya başlar sülietin

Ağır ağır gözlerimin buğusunda

Ve gökyüzünde ölür sevda...