Gökyüzü Matkapçısı

'müzik gökyüzünü oyar'

Baudelaire

prolog:

bir garip uzaylıdır ibrahim,

ne bulgaristan'da doğmuş

ne rusya'da yaşamış

ne de türkiyeli olabilmiştir.

ozon delindiği için filan değil

müzik gökyüzünü oymuştur da

ondan düşmüştür buralara.

sen de ibrahim

sen de bir yanlış notasın

dolaşıp durma artık, 45'lik yüreğinle

seyyar bir antikacı dükkânı gibi

kayıp şarkılar arasında.

sen woodstock değilsin ibrahim

kapama gözlerini, öyle soyu tükenmiş bir

festival gibi her yağmur dönüşlerinde.

bir hayat geçti ibrahim

bir hayat geçip gitti dışardan

biz günbatımını seyrederken sinemalarda

kaç bin karanlık gün doğurdu dünya,

onlarca bunak ülke ve ölü gezegen.

nicedir aydan haber yok ibrahim

ve nicedir yıl 1969 değil.

kerouac "yolda"

biz zaman yolculuğunda

olmuyor böyle ibrahim, duralım biraz

biraz tay durabilen çocuklar bulalım.

içmesek bu gece kurur muyuz

rock dul mu kalır, ölürse alkol

ah ibrahim, yine bozuldu musluklar

hıncahınç yalnızlık doluyuz.

değilsin ibrahim

sen bu günler değilsin

öyle ölüm ilanı gibi durma karşımda

bak kırdım iğnesini pikabımın

matkabına taktım. bir kez olsun

delme şu göğü yanlış yerinden,

dünyam bunaldı ibrahim

bunaldım kül ve katran seslerinden.

müzik bu ibrahim

öyle esip geçmelere benzemez

bir deldi mi en demir yerinden göğü

geçmişinden başlar adamın

adamı uçurum gönüllüsü yapar.

artık çıkalım şu evden ibrahim

çıkaralım tüm şarkıları cebimizden,

kimbilir, bu akşam belki birkaç

ibrahim daha düşer gökten.