Gökkuşağından Darağacı

Şimdi'nin bedeni yok,

Yontuyor geçmiş bilgisiyle

gelecek belki olur diye taşı,

taşını kokluyor

yontu dağılıyor...

Şimdi'si yitik

bundan boyuyor

boyuyor evine aldığı

ağacın üzerine tüneyip

duvarını, tavanını, geçmişi

ve geleceği ve her yanını;

dal kırılıyor...

Şimdi'si yitik

diziyor diziyor notalarını,

göğe ışık üzerine boncuklarını,

ucuza getiriyor varlığını

sonsuzun sessizliğiyle

sonlunun gürültüsü arasında,

O bitirince kıyısında gezindiği

yol çöküyor...

Şimdi'si yitik

bundan yazıyor

yazıyor enine boyuna

içini ve dışını ve yeri

ve göğü ve suyu,

bindiği kadırga

o inince batıyor

Ağustos 87