Şiir • Bilinmiyor

Göç

Yazar / Şair

Nevzat ÇELİK

1

göçüyorlar

giysilerini onarmışlar akşamdan

bir kavgadan bir kavgaya

sedir ağaçları altından

göçüyorlar

ölülerini aralayarak siperlerden

kuşatma altında

beyaz bayrak bilmeden

göçüyorlar

sırt çantaları kavga yüklü

umutla ayıklanmış gözlerinde

çekincesiz ağlayış

göçüyorlar

yalnız bırakılmışlığın alnına

çakarak filistin türküsünü

göçüyorlar

ayrılık dizilmiş iki yana

dimdik ayakta

bir ülke gibi geçiyorlar aradan

göçüyorlar

öpüp ağızlarından karılarını

ve göğü kuşatan ölüme

bir dizi güvercin uçurup tüfeklerinden

güle güle arkadaş

kanarya mı şaka mı

kafesindeki kuş

ölüm değil ya ayrılık

nere gitsen bir ağaç

gölge ve kuş

"1"

2

filistinli kadınlar

bizim kadınlarımıza benzer biraz

iri dolgun göğüsleri

göçebe giysileri

bir kök gibi duyarlı sağlam

inadına doğurgan

savaş kadınları

analarımız

çok çektiler

beyrut'a benziyor yüzleri

darmadağın

ama kadın

selviden ince çınardan yüce

bütün kadınlar gibi güzel analıklarını giyip

gözlerini upuzun yatırmışlar göç yoluna

memelerinde yarınin insanı

em bebeğim

ısıt avuçlarını

ısıt

oynak tetiğine tüfeğin

3

göçüyorlar

bir kavgadan kavgaya

akdeniz'in kıyıcığından uzanıp baksam

ve çığırsam ortak türkümüzü

selam ederler

bir bayrak gibi ellerini

güle güle arkadaş

güle güle

türkiyeli sesim

türkiyeli elim

sizde kalsın

bıçak keskini günler için

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...