Gizlice Seni Sevdim

Zifir karanlıktan, karmakarışıklıktan

Darmadağınıklıktan

Kurtar naçiz bedenimi

Gözlerimi yerden

Yüreğimi ateşten

Tenimi küften, pastan

Üzerinde

Yığılıp kaldığım çakıllardan, dikenlerden kurtar beni

Seyretme içinde kaldığım acıyı

Soluk gecelerde

Erişimi

Tükenişimi

Kirlemiş dünyada, evrende

Dur, durmak bilmeyen çığlıklarımı

Üzerim üşüşen yarasalardan, çıyanlardan kurtar beni

Nedir şu utanç duvarı

Bu toz, duman

Nedir şu çirkin duygular

Bu çatırdayan gök kubbe

Nedir şu durmayan öfke

Bu büyüyen kin

Nedir şu şiddet

Bu simsiyah duman

Filizkıran fırtınası ezdi geçti güllerimi

Sabrımı yoklayan borandan, kıştan, acılardan kurtar beni

Kangren sardı yüreğimi

Bağrıma kan damlıyor

Ah

Her yer mitralyöz dolu

Parmaklar tetikte

Ülkede

Dehşet kol geziyor

İnsanlar korku, panik içinde

Güneş zifirden de kara gündüz olmuş gece

Git gide kurudum, sarardım

Daha da

Büyüyor kamburum

Ama unutma her şeye rağmen

Gizlice seni sevdim

Aç yüreğini

Aç kollarını

Bahar ol yeşert beni

Sana hoşça kal demeyeceğim sevdiceğim

Çünkü umudumsun, vakit geçirmeden dertlerden kurtar beni

Mehmet Çobanoğlu

25.03.2015

İstanbul